باب هشتم در آداب صحبت

حکمت شمارهٔ ۱۰۸

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

دو کس مردند و حسرت بردند: یکی آن که داشت و نخورد و دیگر آن که دانست و نکرد.

۲

کس نبیند بخیل فاضل را

که نه در عیب گفتنش کوشد

۳

ور کریمی دو صد گنه دارد

کرمش عیبها فرو پوشد

بازگشت به سروده‌های سعدی