قحبهٔ پیر از نابکاری چه کند که توبه نکند و شحنهٔ معزول از مردم آزاری.
دربارهٔ این سروده
شاعر به موضوع پیری و جوانی اشاره میکند. او میگوید که پیران ناتوان از ترک گناهان هستند و نمیتوانند از اشتباهات خود توبه کنند. در مقابل، جوانی که در راه خدا قدم میگذارد، باید قوی و مقاوم باشد و از شهوات دوری کند، زیرا پیران به خاطر ناتوانی و سستی خود نمیتوانند از وسوسهها خلاص شوند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
جوان گوشه نشین شیرمرد راه خداست
که پیر خود نتواند ز گوشهای برخاست
جوان سخت می باید که از شهوت بپرهیزد
که پیر سست رغبت را خود آلت بر نمیخیزد