همه کس را دندان به ترشی کند شود مگر قاضیان را که به شیرینی.
دربارهٔ این سروده
این شعر به طور کلی میگوید که وقتی قاضی به رشوه تن میدهد، ممکن است به راحتی حقیقت را زیر پا بگذارد و عدالت را نادیده بگیرد، همانطور که میتوان در ازای یک رشوه کوچک، حکم ناحق بزرگتری را صادر کرد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
قاضی چو به رشوت بخورد پنج خیار
ثابت کند از بهر تو ده خربزهزار