نصیحت پادشاهان کردن کسی را مسلم بود که بیم سر ندارد یا امید زر.
دربارهٔ این سروده
نصیحت به پادشاهان مخصوص کسانی است که نه از خطر میترسند و نه به ثروت امید دارند. انسانی که به خداوند ایمان دارد، نه از زر و زراندوزی و نه از خطر و تهدید کسی میهراسد. این عدم وابستگی به مال و ترس، اساس توحید را تشکیل میدهد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
موحد چه در پای ریزی زرش
چه شمشیر هندی نهی بر سرش
امید و هراسش نباشد ز کس
بر این است بنیاد توحید و بس