اوّل كسی كه عَلَم بر جامه كرد و انگشتری در دست، جمشید بود.
دربارهٔ این سروده
در این بخش، اشاره به فردی است که علم را بر تن کرده و انگشتری به دست جمشید دارد. او مورد سوال قرار میگیرد که چرا به سمت چپ رفته و فضیلت راست را ترک کرده است. او پاسخ میدهد که زینت راست را کامل کرده است. فریدون نیز به نقاشان چین دستور میدهد تا اطراف خرگاهش را تزیین کنند و به مرد هشیار یادآوری میکند که نیکان همیشه بزرگ و نیکو هستند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
گفتندش: چرا به چپ دادی و فضیلت راست راست؟
گفت: راست را زینت راستی تمام است.
فریدون گفت نقّاشان چین را
كه پیرامون خرگاهش بدوزند:
بدان را نیک دار ای مرد هشیار
كه نیكان خود بزرگ و نیکروزند