حکمت شمارهٔ ۱۰۰

برداشت: یک درویش در حال راز و نیاز بود و می‌گفت: ای خدای من، بر کسانی که بد هستند رحمت کن، همان‌طور که بر خوبان رحمت کرده‌ای، چرا که تو ایشان را به نیکی آفریده‌ای.