باب هشتم در آداب صحبت

حکمت شمارهٔ ۸۴

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

ریشی درون جامه داشتم و شیخ از آن هر روز بپرسیدی که چون است و نپرسیدی کجاست. دانستم از آن احتراز می‌کند که ذکر همه عضوی روا نباشد و خردمندان گفته‌اند هر که سخن نسنجد، از جوابش برنجد.

۲

تا نیک ندانی که سخن عین صواب است

باید که به گفتن دهن از هم نگشایی

۳

گر راست سخن گویی و در بند بمانی

به زآن که دروغت دهد از بند رهایی

بازگشت به سروده‌های سعدی