باب هشتم در آداب صحبت

حکمت شمارهٔ ۷۹

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

هر آنچه دانی که هر آینه معلوم تو گردد، به پرسیدن آن تعجیل مکن که هیبت سلطنت را زیان دارد.

۲

چو لقمان دید کاندر دست داوود

همی آهن به معجز موم گردد

۳

نپرسیدش چه می‌سازی که دانست

که بی پرسیدنش معلوم گردد

بازگشت به سروده‌های سعدی