خلاف راه صواب است و عکس رای اولوالالباب، دارو به گمان خوردن و راه نادیده بی کاروان رفتن.
دربارهٔ این سروده
در این متن به اهمیت پرسیدن و جستجوی علم اشاره شده است. نویسنده میگوید که نادانی یک ننگ نیست و برای رسیدن به دانش باید سوال کرد. امام محمد غزالی به عنوان مثال ذکر شده که با پرسش از دیگران به مقام علمی دست یافته است. همچنین، تأکید میشود که برای رسیدن به عافیت و علم، باید به کارشناسان و طبیعت مراجعه کرد و پرسش کردن را راهی برای رسیدن به دانایی دانست.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
امام مرشد محمد غزالی را رحمة الله علیه پرسیدند: چگونه رسیدی بدین منزلت در علوم؟
گفت: بدان که هر چه ندانستم از پرسیدن آن ننگ نداشتم.
امید عافیت آن گه بود موافق عقل
که نبض را به طبیعتشناس بنمایی
بپرس هر چه ندانی که ذل پرسیدن
دلیل راه تو باشد به عز دانایی