مردِ بی مروت زن است و عابدِ با طمع رهزن.
دربارهٔ این سروده
این شعر به نقد خصوصیات منفی برخی از انسانها میپردازد. مردان بیمروت و عابدان طمعکار که بهجای رفتار انسانی، تنها به ظاهر و پندار دیگران اهمیت میدهند، معرفی میشوند. شاعر تأکید میکند که باید از دنیا دوری کرد و به معانی عمیقتر و ارزشهای واقعی توجه کرد. در نهایت، دست کوتاه از دنیا و آستین دراز به معنای نیاز به آگاهی و تلاش برای درک بهتر زندگی است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ای به ناموس کرده جامه سپید
بهر پندار خلق و نامه سیاه
دست کوتاه باید از دنیا
آستین خوه دراز و خوه کوتاه