یکی را گفتند: عالم بی عمل به چه ماند؟
دربارهٔ این سروده
این شعر به اهمیت عمل در کنار علم اشاره دارد. گوینده میگوید که عالم بی عمل مانند زنبوری است که عسل ندارد. او به زنبور نیشزن بیمروت اشاره میکند که اگر عسل نمیدهد، نباید دیگران را نیش بزند. این بیان نشاندهنده این است که علم بدون عمل ارزشی ندارد و باید همراه با بذر نیکی و خدمت به دیگران باشد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
گفت: به زنبور بی عسل.
زنبورِ درشتِ بیمروت را گوی
باری چو عسل نمیدهی نیش مزن