حکمت شمارهٔ ۷۳

برداشت: منظور از نزول قرآن، به دست آوردن و پرورش شخصیت نیکو است، نه صرفاً خواندن زیبا و ترتیل آیات نوشته شده.

برداشت: یک انسان عادی و مؤمن، با پای پیاده در حال رفتن است، در حالی‌که یک عالم بی‌مسؤولیت و خسته، سوار بر مرکبش خوابیده است.

برداشت: کسی که از گناه خود دست بکشد، بهتر از فردی است که فقط ظاهر عابد و نمازگزار را دارد.

برداشت: سرهنگ لطیف خوی دل، انسانی مهربان و با احساس است که به جای آنکه به مردم آسیب برساند، به آن‌ها عشق و محبت می‌دهد.