باب هشتم در آداب صحبت

حکمت شمارهٔ ۶۵

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

دو چیز محال عقل است: خوردن بیش از رزق مقسوم و مردن پیش از وقت معلوم.

۲

قضا دگر نشود ور هزار ناله و آه

به کفر یا به شکایت برآید از دهنی

۳

فرشته‌ای که وکیل است بر خزاین باد

چه غم خورد که بمیرد چراغ پیرزنی

بازگشت به سروده‌های سعدی