دو چیز محال عقل است: خوردن بیش از رزق مقسوم و مردن پیش از وقت معلوم.
دربارهٔ این سروده
در این بیت، شاعر به دو چیز غیرممکن اشاره میکند: یکی خوردن چیزی بیش از آنچه مقدر شده و دیگری مردن قبل از زمان مشخص. او میگوید که سرنوشت تغییر نمیکند، هرچند که انسان هزار بار شکایت کند. همچنین اشاره میکند که فرشتهای که بر رازهای زندگی نظارت دارد، نسبت به مرگ بیاهمیت است، مثل اینکه مرگ یک چراغ بیفایده مهم نیست.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
قضا دگر نشود ور هزار ناله و آه
به کفر یا به شکایت برآید از دهنی
فرشتهای که وکیل است بر خزاین باد
چه غم خورد که بمیرد چراغ پیرزنی