شیطان با مخلصان برنمیآید و سلطان با مفلسان.
دربارهٔ این سروده
این متن به بیان این نکته میپردازد که شیطان نمیتواند بر مخلصان پیروز شود و سلطان با افراد بیچیز و مفلس همراهی نمیکند. همچنین اشاره میکند که به کسی که به عبادت و نماز اهمیت نمیدهد، نباید بدهی داد، حتی اگر در ظاهر به پول نیاز داشته باشد. چنین فردی، به وظایف دینیش عمل نمیکند و از مشکلات دیگران غافل است. در پایان، به موضوع مرگ و بعد از آن اشاره میکند که انسانها باید از دنیا میروند و در نهایت دیگران مسئولیت آنها را بر عهده میگیرند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
وامش مده آن که بی نماز است
گرچه دهنش ز فاقه باز است
کاو فرض خدا نمیگزارد
از قرض تو نیز غم ندارد
امروز دو مرده بیش گیرد مرکن
فردا گوید تربی از اینجا بر کن