باب هشتم در آداب صحبت

حکمت شمارهٔ ۴۶

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

بی هنران، هنرمند را نتوانند که بینند همچنان که سگان بازاری سگ صید را مشغله برآرند و پیش آمدن نیارند. یعنی سفله چون به هنر با کسی برنیاید، به خبثش در پوستین افتد.

۲

کند هر آینه غیبت حسود کوته دست

که در مقابله گنگش بود زبان مقال

بازگشت به سروده‌های سعدی