حکمت شمارهٔ ۴۱

این ابیات به اهمیت و ارزش شب قدر و لعل نسبت به سنگ اشاره دارد. شاعر می‌گوید اگر شب‌ها در مقایسه با شب قدر ارزشمند بودند، شب قدر دیگر ارزش خاصی نداشت. همچنین، اگر همه سنگ‌ها مانند لعل بدخشان دارای ارزش بودند، در نتیجه تفاوت میان لعل و سنگ از بین می‌رفت. این شعر به ما یادآوری می‌کند که ارزش‌ها به دلیل کمیابی و خاص بودن است.