نه هر که در مجادله چُست، در معامله درست.
دربارهٔ این سروده
این سخن بر تفاوت بین ظاهر (مهارت در کلام) و باطن (صداقت در عمل) تأکید دارد و به نقد کسانی میپردازد که با زبانبازی و فصاحت، خود را بهتر از آنچه هستند نشان میدهند، اما در عمل و رفتارشان صداقت و درستی ندارند. این متن میگوید هر فردی که در مجادله و حرفزدن و بحثکردن، ماهر و خوشزبان و زبانآور است یا ظاهر خوبی دارد، لزوماً در رفتار و باطن و تعامل با دیگران صادق و درستکار نیست.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
بس قامتِ خوش که زیرِ چادَر باشد
چون باز کنی مادر مادر باشد