باب هشتم در آداب صحبت

حکمت شمارهٔ ۳۳

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

هر چه زود بر آید دیر نپاید.

۲

خاکِ مشرق شنیده‌ام که کنند

به چهل سال کاسه‌ای چینی

۳

صد به روزی کنند در مَردَشت

لاجَرَم قیمتش همی‌بینی

۴

مرغک از بیضه برون آید و روزی طلبد

و آدمی‌بچه ندارد خبر و عقل و تمیز

۵

آن که ناگاه کسی گشت، به چیزی نرسید

وین به تمکین و فضیلت بگذشت از همه چیز

۶

آبگینه همه جا یابی از آن قدرش نیست

لعل دشخوار به دست آید از آن است عزیز

بازگشت به سروده‌های سعدی