باب هشتم در آداب صحبت

حکمت شمارهٔ ۳۱

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

ده آدمی بر سفره‌ای بخورند و دو سگ بر مرداری با هم به سر نبرند. حریص با جهانی گرسنه است و قانع به نانی سیر. حکما گفته‌اند: توانگری به قناعت، به از توانگری به بضاعت.

۲

رودهٔ تنگ به یک نانِ تهی پُر گردد

نعمتِ روی زمین پر نکند دیدهٔ تنگ

۳

پدر چون دورِ عمرش منقضی گشت

مرا این یک نصیحت کرد و بُگذشت

۴

که شهوت آتش است از وی بپرهیز

به خود بَر آتشِ دوزخ مکُن تیز

۵

در آن آتش نداری طاقت سوز

به صبر آبی بر این آتش زن امروز

بازگشت به سروده‌های سعدی