باب هشتم در آداب صحبت

حکمت شمارهٔ ۲۸

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

فریب دشمن مخور و غرور مداح مخر، که این دام زرق نهاده است و آن دامن طمع گشاده. احمق را ستایش خوش آید چون لاشه که در کعبش دمی فربه نماید.

۲

الا تا نشنوی مدح سخنگوی

که اندک مایه نفعی از تو دارد

۳

که گر روزی مرادش بر نیاری

دو صد چندان عیوبت بر شمارد

بازگشت به سروده‌های سعدی