فریب دشمن مخور و غرور مداح مخر، که این دام زرق نهاده است و آن دامن طمع گشاده. احمق را ستایش خوش آید چون لاشه که در کعبش دمی فربه نماید.
دربارهٔ این سروده
این متن درباره این است که از آدمهایی که تو را مدح و ستایش و تعریف میکنند، دوری و حذر کن زیرا فقط در پی گرفتن چیزی از تو هستند و همان شخص اگر منافعش برآورده نشود عیبهایت را در نظر دیگران صدبرابر نشان میدهد و از تو بد میگوید.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
الا تا نشنوی مدح سخنگوی
که اندک مایه نفعی از تو دارد
که گر روزی مرادش بر نیاری
دو صد چندان عیوبت بر شمارد