چو بینی که در سپاه دشمن تفرقه افتاده است، تو جمع باش. و گر جمع شوند، از پریشانی اندیشه کن.
دربارهٔ این سروده
این متن درباره روش برخورد با دشمنان است؛ که باید در هنگام اتحاد دشمنان با همدیگر، نگران بود و منتظر خطر بود اما وقتی که با هم به جنگ میپردازند جای نگرانی نیست و باید زندگی را به شادی و آسودگی گذراند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
برو با دوستان آسوده بنشین
چو بینی در میان دشمنان جنگ
وگر بینی که با هم یکزبانند
کمان را زه کن و بر باره بر سنگ