حکمت شمارهٔ ۲۰

برداشت: خشم پادشاه حتی نسبت به دشمن نباید بیش از اندازه و افراطی باشد تا دوستان و اطرافیان پادشاه از خشمش بترسند و اعتماد نکنند [و از ترسِ خشمِ پادشاه دیگر حقیقت را نگویند و صداقت به خرج ندهند]. آتش خشم ابتدا دامان خود فرد را می‌گیرد و سپس به دشمن می‌رسد اگر برسد.

برداشت: انسان‌ها که از خاک (که طبع سردی دارد و کم‌ارزش است) آفریده شده‌اند، منطقی و شایسته و‌ روا نیست که تکبر و تندی و خودبزرگ‌بینی و خشونت و حرارت داشته باشند.

برداشت: من تو را با چنین سوز و حرارت و تندی، از خاک [که ماده‌ی اولیه‌ی سرشت انسان است] نمی‌شناسم، بلکه تو از آتش هستی.

برداشت: در سرزمین بیلقان به عابدی برخورد کردم و از او خواستم که چیزی به من یاد بدهد و نکته‌ای تربیتی به من آموزش دهد تا به واسطه‌ی آن از جهل و نادانی پاک شوم و به سمت یادگیری و آگاهی هدایت شوم.

برداشت: گفت: مانند خاک، فروتن و خویشتن‌دار و آرام و بی‌صدا باش و تحمل کن [جفا و جهل و نامرادی و نامردمی را] اگر میخواهی بزرگ باشی و اگر واقعا علمی داری؛ وگرنه هر چیزی که آموخته‌ای همه را در زیر خاک کن چون چیز باارزشی نیاموخته‌ای.