باب هشتم در آداب صحبت

حکمت شمارهٔ ۱۶

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

هر که بدی را بکشد خلق را از بلای او برهاند و او را از عذاب خدای عزَّ و جَلَّ.

۲

پسندیده‌ست بخشایش ولیکن

منه بر ریش خلق‌آزار مرهم

۳

ندانست آن که رحمت کرد بر مار

که آن ظلم است بر فرزند آدم

بازگشت به سروده‌های سعدی