هر که بدی را بکشد خلق را از بلای او برهاند و او را از عذاب خدای عزَّ و جَلَّ.
دربارهٔ این سروده
این متن بیان میکند که کسی که بدیها را از میان بر میدارد، دیگران را از بلا و عذاب الهی نجات میدهد و بخشایش او مورد پسند است. اما باید مراقب بود که آزار دیگران را تحمل نکنیم. فردی که به خاطر رحمت، به ماری کمک میکند، به نوعی ظلمی بر انسانها کرده است. در واقع، این متن به اهمیت تعادل میان رحمت و عدالت در برخورد با دیگران تأکید دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
پسندیدهست بخشایش ولیکن
منه بر ریش خلقآزار مرهم
ندانست آن که رحمت کرد بر مار
که آن ظلم است بر فرزند آدم