باب هشتم در آداب صحبت

حکمت شمارهٔ ۱۰

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

هر آن سری که در سر داری با دوست در میان منه چه دانی که وقتی دشمن گردد و هر گزندی که توانی، به دشمن مرسان که باشد که وقتی دوست شود.

۲

رازی که نهان خواهی، با کس در میان منه وگرچه دوست مخلص باشد که مر آن دوست را نیز دوستان مخلص باشد، همچنین مسلسل.

۳

خامشی به که ضمیر دل خویش

با کسی گفتن و گفتن که مگوی

۴

ای سلیم آب ز سرچشمه ببند

که چو پر شد نتوان بستن جوی

۵

سخنی در نهان نباید گفت

که بر انجمن نشاید گفت

بازگشت به سروده‌های سعدی