باب هشتم در آداب صحبت

حکمت شمارهٔ ۹

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

به دوستی پادشاهان اعتماد نتوان کرد و بر آواز خوش کودکان، که آن به خیالی مبدل شود و این به خوابی متغیر گردد.

۲

معشوق هزار دوست را دل ندهی

ور می‌دهی آن دل به جدایی بنهی

بازگشت به سروده‌های سعدی