حکمت شمارهٔ ۵

این بیت به این نکته اشاره دارد که دانشمندی که از دانش خود به درستی استفاده نکند، مانند یک مشعل کور است که هیچ نوری نمی‌افکنید. همچنین، عمر صرف بی‌فایده است اگر در مسیر درست خرج نشود و شخص چیزی از آن نگیرد.