موسی، عَلَیهِ السَّلام، قارون را نصیحت کرد که: «اَحْسِن کَما اَحسَنَ اللهُ الیک». نشنید و عاقبتش شنیدی.
دربارهٔ این سروده
موسی علیه السلام به قارون نصیحت کرد که مانند خدا به دیگران نیکی کند، اما قارون به این نصیحت توجهی نکرد و عاقبت بدی پیدا کرد. نصیحت میکند که اگر به دنیا و آخرت نیکی میخواهی، باید با مردم نیکی کنی. سخن عربی به این معنی است که بخشش کن و منت نگذار، چون نفع آن به خودت برمیگردد. همچنین بر اهمیت شکرگزاری از خدا تاکید میکند که به انسان نعمت داده و او را موفق کرده است. در نهایت، به یادآوری این نکته میپردازد که در خدمت دیگران باید شکرگزار خدا بود و به او اعتماد کرد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
آن کس که به دینار و درم خیر نیندوخت
سر عاقبت اندر سر دینار و درم کرد
خواهی که ممتّع شوی از دنیا و عُقبا
با خلق کَرَم کن چو خدا با تو کَرَم کرد
عرب گوید: «جُد وَ لاتَمنُن فَاِنَّ الفائدةَ اِلَیکَ عائدة»؛ یعنی ببخش و منّت منه که نفع آن به تو باز میگردد.
درخت کرَم هر کجا بیخ کرد
گذشت از فلک شاخ و بالای او
گر امّیدواری کز او بر خوری
به منّت منه ارّه بر پای او
شکر خدای کن که موفق شدی به خیر
ز انعام و فضل او، نه معطّل گذاشتت
منّت منه که خدمت سلطان کنی همی
منّت شناس از او که به خدمت بداشتت