مال از بهر آسایش عمر است نه عمر از بهر گرد کردن مال. عاقلی را پرسیدند: «نیکبخت کیست و بدبختی چیست؟» گفت: «نیکبخت آن که خورد و کشت و بدبخت آن که مُرد و هِشت.»
دربارهٔ این سروده
استفاده از مال دنیا در زمان حیات است نه بعد از مرگ؛ آدم نباید مال دنیا را فقط جمع کند بلکه باید بتواند از آن استفاده کند و با آن ثواب کند و آن را برای میراث خوارها نگذارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
مکن نماز بر آن هیچ کس که هیچ نکرد
که عمر در سرِ تحصیلِ مال کرد و نخورد