حکایت شمارهٔ ۱۴

برداشت: مردی دچار چشم درد شد و به دامپزشک مراجعه کرد تا درمان شود. دامپزشک به جای اینکه درمان مناسبی برای او انجام دهد، روشی را که برای درمان چشم چهارپایان استفاده می‌کند، بر روی او اجرا کرد و باعث نابینایی‌اش شد. به دادگاه شکایت بردند و داور گفت که او هیچ چیزی بر دوش ندارد، چون اگر خر نبود، به دامپزشک مراجعه نمی‌کرد. منظور از این داستان این است که هر کس کار بزرگ و مهمی را به دست کسانی بسپارد که تجربه کافی ندارند، در نهایت به دلیل عواقب آن کار، مورد سرزنش و خفت قرار می‌گیرد.

برداشت: افراد با فهم و دانایی، به کارهای بزرگ و مهم افرادی که بی‌ارزش و کم‌مایه هستند، توجهی نمی‌کنند.

برداشت: بوریاباف، اگرچه حرفه‌اش بافندگی است، اما او را به کارگاه پارچه‌های ابریشمی نمی‌برند.