حکایت شمارهٔ ۱۱

برداشت: وقتی کودک بودم، از فردی بزرگتر درباره بلوغ پرسیدم. او گفت که در متون معتبر سه نشانه برای بلوغ وجود دارد: اولین نشانه، رسیدن به سن پانزده سالگی است، دومین نشانه، بروز احتلام و سومین نشانه، رشد موهای صورت می‌باشد.

برداشت: اما در واقع یک نشانه وجود دارد: این که انسان باید در تلاش برای کسب رضایت خداوند باشد بیشتر از آنکه به خواسته‌های نفس خود توجه کند. اگر کسی این ویژگی را نداشته باشد، در نظر شخصیت‌های دانشمند و عاقل، او به عنوان فردی کامل محسوب نمی‌شود.

برداشت: قطرهٔ آب چهل روز در رحم مادر آرام گرفت و به شکل انسان درآمد .

برداشت: اگر شخصی حتی در سن چهل سالگی هم عقل و ادب نداشته باشد، به راستی نمی‌توان او را انسان به حساب آورد.

برداشت: آدمی بودن و انسانیت به جوانمردی و مهربانی وابسته است، پس نباید انسان را به خاطر ظاهر و ویژگی‌های فیزیکی‌اش به شکل هیولایی تصور کرد.

برداشت: هنر لازم است که به صورت زیبا و شکیل ارائه شود، حتی اگر از مواد معمولی و بی‌ارزش مثل زنگار و شنگرف استفاده شود.

برداشت: اگر انسانی فاقد فضیلت و نیکی باشد، چه تفاوتی می‌تواند بین او و یک دیوار وجود داشته باشد؟

برداشت: به دست آوردن دنیا کاری سخت و عادی است، اما اگر بتوانی قلب کسی را به دست آوری، این واقعاً هنر و ارزشمند است.