حکایت شمارهٔ ۶

برداشت: یک‌زمان به خاطر نادانی جوانی به مادرم بی‌احترامی کردم؛ او ناراحت و گوشه‌ای نشست و با گریه گفت: آیا کودکی خودت را از یاد برده‌ای که تندی و درشتی می‌کنی؟

برداشت: زالی به فرزندش گفت چه زیباست هرگاه او پلنگی را دید و با بدن بزرگی مانند فیل روبرو شد.

برداشت: اگر به خاطر آوردی که در دوران خردسالی چه وضعیت سختی داشتی، که در آغوش من بودی و بیچاره بودی.

برداشت: تو امروز به من بدی نکردی، چون تو مردی شجاع و من زنی سالخورده هستم.