حکایت شمارهٔ ۱۸

برداشت: در کاروان حجاز، فردی با لباس خاصی همراه ما بود که یکی از سران عرب به او صد دینار داده بود تا قربانی کند. ناگهان دزدان خفاجه به کاروان حمله کردند و همه چیز را به سرقت بردند. بازرگانان به شدت گریه و زاری کردند، اما فریاد آنها بی نتیجه ماند.

برداشت: هر چقدر هم که ناامیدانه دعا کنی یا با صدای بلند درخواست کنی، دزد طلا را باز نخواهد گرداند.

برداشت: جز آن درویش صالح که همچنان در وضعیت خود باقی مانده بود و دچار تغییر نشده بود. من پرسیدم: آیا دزدی چیزی از تو برده است؟ او پاسخ داد: بله، بردند، اما من با آن چیز آنقدر وابستگی نداشتم که در زمان جدایی، دلم بشکند.

برداشت: نباید به چیزها یا افراد دل بست، زیرا دل کندن از آن‌ها کار دشواری است.

برداشت: گفتم: این حرفی که زدی کاملاً به حال من مناسب است. در جوانی، با یک جوان دیگر رابطه‌ای داشتم که پر از صداقت و محبت بود. تا جایی که آن جوان برای من مانند قبله‌ای بود که به زیبایی‌اش نگاه می‌کردم و وصالش برایم ارزشمندترین سرمایه زندگی‌ام به حساب می‌آمد.

برداشت: اگر فرشتگان در آسمان وجود نداشتند، هیچ انسانی به زیبایی و جذابیت او در زمین نخواهد بود.

برداشت: دوستی که بر پایه نادرست باشد، ارزش صحبت کردن ندارد و از او هیچ میراثی به جا نخواهد ماند.

برداشت: به طور ناگهانی پای وجودش در خاک مرگ فرو رفت و غم جدایی از خانواده‌اش به وجود آمد. روزها کنار مزارش نشستم و درباره‌ی جدایی‌اش صحبت کردم.

برداشت: ای کاش زمانی که مرگ به پای تو درآمد و به من نزدیک شد، تقدیر دنیا با تیغ فراگیرش، سرنوشت مرا در آن لحظه رقم می‌زد.

برداشت: تا در امروز چشمم جهان بدون تورا نمیدید، من همان کسی‌ام که بر سر خاک تو ایستاده است و خاک من بر سرم است.

برداشت: تو هیچ‌گاه نتوانستی آرام بگیری و تا زمانی که گل و نسرین را پرورش نداده‌ای، خواب آرامی نخواهی داشت.

برداشت: دنیا به گونه‌ای می‌چرخد که زیبایی‌ها و نعمت‌هایش در نهایت به زمین می‌افتند و به تدریج زشتی‌ها و مشکلات بر سر آنان سایه می‌افکند.

برداشت: بعد از اینکه او را ترک کردم، تصمیم گرفتم که باقی‌مانده زندگی‌ام را در پی هوس‌ها نروم و در جمع‌های اجتماعی حاضر نشوم.

برداشت: سود و فایده دریا نیکو بود اگر بیم و خطر موج وجود نداشت، همچنین همنشینی با گل خوب بود اگر نگرانی آسیب دیدن از خار نبود

برداشت: دیروز در باغ عشق مانند طاووس به خود می‌بالیدم و خوشحال بودم، اما امروز به خاطر دوری یار، مانند ماری در عذاب و ناراحتی می‌پیچم و در اضطراب هستم.