حکایت شمارهٔ ۱۱

برداشت: مُسْتَعْرِب: غیر عربِ در عرب درآمده / مٰا تَقُولُ فِی الْمُرْدِ؟: دربارهٔ ساده‌رویان چه گویی؟

برداشت: او گفت: هیچ خیری در این افراد نیست؛ تا زمانی که یکی از آن‌ها با لطافت برخورد می‌کند، همواره درشتی به خود می‌گیرد. اما وقتی که سخت و درشت می‌شود، دوباره تلاش می‌کند تا لطیف و خوش‌برخورد باشد. به عبارت دیگر، هرچقدر که آن‌ها نازک و لطیف به نظر می‌رسند، وقتی که سخت و درشت می‌شوند، دیگر به هیچ کار نمی‌آیند و سپس سعی می‌کنند دوباره رفتار نرم و خونگرم داشته باشند.

برداشت: وقتی کسی زیبا و دلپذیر است، سخن تلخ و تند او نشان‌دهنده‌ی کاردانی یا ناپسندی اوست.

برداشت: زمانی که انسان به زمان پیری و مشکلات می‌رسد، دیگر نمی‌تواند مانند گذشته محبوب و مورد مهر و محبت مردم باشد و به نوعی مورد نکوهش قرار می‌گیرد.