حکایت شمارهٔ ۶

برداشت: سَحبان وائل را در شیوا سخنی یگانه و یکتا شمرده‌اند، چه اگر یک سال در انجمن سخن می‌راند، هیچ حرفی را دو بار بر زبان نمی‌آورد و اگر گفتن دوباره پیش می‌آمد، به‌شکلی دیگر و تازه‌تر بیان می‌کرد؛ و این از رسوم هم‌نشینان و نزدیکان شاهان است.

برداشت: گفتار اگر چند دلاویز و خوش و شایستهٔ‌ راست و درست شمردن و آفرین باشد؛

برداشت: چون آنرا یکبار بر زبان آوردی، دگر به آن زبان مگشا که حلوای شیرین را چون یکبار به دهن برند کافیست و بار دیگر مزهٔ نخستین را ندهد.