حکایت شمارهٔ ۲۳

برداشت: یک صیاد ضعیف موفق به صید یک ماهی قوی شد، اما نتوانست آن را نگه‌ دارد. ماهی بر او چیره شد و تله‌اش را از دستش ربود و فرار کرد.

برداشت: یک جوان خدمتکاری بود که آب جوی را می‌آورد. اما ناگهان آبِ جوی به زودی از دستش خارج شد و جوان دیگر نتوانست آن را نگه‌دارد.

برداشت: هر بار که تو ماهی به دام می‌آوردی، این بار ماهی رفت و دام را هم با خود برد.

برداشت: معنی «گفت: ای برادران....»: گفت ای دوستان، کاری نمی‌توان کرد؛ این ماهی رِزْقِ‌ من نبود و هنوز از عمرش روزی (=زمانی) مانده بود. شکارگرِ‌ کم‌قسمت (بی‌بهره) در رودخانهٔ دجله صید نتواند کرد و ماهیِ زمان‌سر‌نیامده بیرون از آب جان ندهد.