حکایت شمارهٔ ۴۵

برداشت: نقل شده است که فقیهی دختری داشت که بسیار ظاهری ناپسند داشت و به سن ازدواج رسیده بود، اما با وجود داشتن جهیزیه و دارایی، کسی تمایل به ازدواج با او نشان نمی‌داد.

برداشت: جامهٔ دبیقی (محصولِ شهر دَبِیق در مصر) و حریرِ نگارین بر بالای عروسِ زشت، نیکو نیاید.

برداشت: به طور کلی، به دلیل ضرورت، او با فردی که دچار نقص بینایی بود، عقد ازدواج بست.

برداشت: نقل قول شده که در آن زمان، حکیمی از سرندیب آمده بود که بینایی نابینایان را روشن می‌کرد.

برداشت: فقیه را پرسیدند: چرا مشکل داماد را حل نمی‌کنی؟

برداشت: او گفت: می‌ترسم که او بینا شود و دخترم را طلاق بدهد.

برداشت: همسرِ‌ زنِ نازیبا کور بهتر است تا بینا.