حکایت شمارهٔ ۲۹

برداشت: معنی «زُرْنی غِبّاً، تَزْدَدْ حُبّاً»: یک‌ روز در میان، مرا دیدار کن تا بر دوستداری بیافزایی.

برداشت: به صاحب دلی گفتند: با این همه خوبی که خورشید دارد، تا به حال نشنیده‌ایم که کسی او را دوست داشته باشد یا به او عشق ورزد. صاحب دل پاسخ داد: دلیلش این است که او را هر روز می‌توان دید، مگر در زمستان که به خاطر ابرها و تاریکی‌ها پنهان می‌شود و محجوب می‌گردد.

برداشت: به ملاقات مردم رفتن بد نیست، ولی نه به آن اندازه که گویند: دیدار کافی است و دیگر میا.

برداشت: اگر خود بر زشتکاریْ خویشتن را سرزنش کنی، همانا از کس نکوهش نشنوی، چه خود کاری را که سزاوار خرده‌گیری باشد، هرگز نکنی.