باب دوم در اخلاق درویشان

حکایت شمارهٔ ۲۵

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

یکی را از مشایخ شام پرسیدند از حقیقتِ تصوّف؛

۲

گفت: پیش از این طایفه‌ای در جهان بودند به‌صورت پریشان و به‌معنی جمع، اکنون جماعتی هستند به‌صورت جمع و به‌معنی پریشان.

۳

چو هر ساعت از تو به جایی رود دل

به تنهایی اندر، صفایی نبینی

۴

ورت جاه و مال است و زَرع و تجارت

چو دل با خدای است، خلوت‌نشینی

بازگشت به سروده‌های سعدی