باب دوم در اخلاق درویشان

حکایت شمارهٔ ۲۴

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

پیشِ یکی از مشایخ گله کردم که: فلان به فَسادِ من گواهی داده است.

۲

گفتا: به صَلاحش خجل کن!

۳

تو نیکو روِش باش تا بَدسگال

به نقصِ تو گفتن نیابد مَجال

۴

چو آهنگِ بربَط بود مستقیم

کی از دستِ مطرب خورد گوشمال؟

بازگشت به سروده‌های سعدی