حکایت شمارهٔ ۱۵

برداشت: پادشاهی مرد پارسایی را مشاهده کرد.

برداشت: او گفت: آیا چیزی از ما به خاطر داری؟

برداشت: او گفت: بله! وقتی که خدا را از یاد می‌برم.

برداشت: آن را که خداوند به قهر از درگاه دور کند سرگردان به هر جانب بدَوَد [و پناهی نیابد] و آن را که به مهر طلبد، از دیگران بی‌نیازی دهد و به آستانِ کسی نفرستد.