باب دوم در اخلاق درویشان

حکایت شمارهٔ ۱

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

یکی از بزرگان گفت پارسایی را: چه گویی در حقِ فلان عابد که دیگران در حقِ وی به طعنه سخن‌ها گفته‌اند؟

۲

گفت: بر ظاهرش عیب نمی‌بینم و در باطنش غیب نمی‌دانم.

۳

هر که را، جامه پارسا، بینی

پارسا دان و نیک‌مرد انگار

۴

ور ندانی که در نهانش چیست

محتسِب را درونِ خانه چه کار؟

بازگشت به سروده‌های سعدی