شمارهٔ ۴۵

این عبارت به این معناست که انسان‌های زنده و پرانگیزه می‌توانند از تجربیات و نصایح افرادی که هنوز زنده‌اند بهره‌مند شوند، اما کسانی که دل مرده و بی‌روح هستند، قادر به استفاده از این نصایح نخواهند بود. به عبارت دیگر، افراد با روحیه و انگیزه می‌توانند از یادگیری و نصیحت بهره‌مند شوند، در حالی که افرادی که دچار یأس و بی‌تحریکی‌اند، در برابر این نصایح بی‌توجه خواهند بود.