شمارهٔ ۳۵

این جمله به این معناست که اگر کسی نسبت به خود و منافع خودش درنگ کند و از دیگران کمک نگیرد، نمی‌تواند به دیگران نیز کمک کند. در واقع، شخصی که خود را نادیده بگیرد یا به خود آسیب برساند، نمی‌تواند خیر و نفعی به دیگران برساند.