خورشید که بر جامهٔ درویش افتد
از بخت نگونش ابر در پیش افتد
دربارهٔ این سروده
در این بیت، شاعر به وضعیت درویش اشاره میکند که وقتی روزگارش خوش نیست و بختش بد است، مانند آفتابی که با ابری در پیش رو مواجه میشود، در غم و اندوه قرار میگیرد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.