شمارهٔ ۷

شعر به چالش ترک منزل و سفر اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که حتی اگر ترک خانه ضروری باشد، او دلش را نمی‌تواند رها کند و نمی‌تواند بدون آن زندگی کند. به عبارت دیگر، دل و احساسات او همچنان به مکان و یادها وابسته است.