شمارهٔ ۴۵

این ابیات از حافظ بیان می‌کنند که کسانی که به دنیا و زیبایی‌های آن می‌بالند، در واقع نباید به آن دل ببندند. زیرا معانی حقیقی زندگی و عشق، ارزش بیشتری دارند و در نهایت، فراق و جدایی از این دنیا پیش خواهد آمد. به طور خلاصه، زندگی مادی را جدی نگیریم و به دنبال معانی عمیق‌تر باشیم.