مثنویات

شمارهٔ ۴۴

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

بکوش امروز تا گندم بپاشی

که فردا بر جُویی قادر نباشی

۲

تو خود بفرست برگ رفتن از پیش

که خویشان را نباشد جز غم خویش

بازگشت به سروده‌های سعدی