مثنویات

شمارهٔ ۴۳

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

به حال نیک و بد راضی شو ای مرد

که نتوان طالع بد را نکو کرد

۲

چو سگ را بخت تاریکست و شبرنگ

هم از خردی زنندش کودکان سنگ

بازگشت به سروده‌های سعدی