شمارهٔ ۳۶

این شعر به بیان این نکته می‌پردازد که خداوند در آفرینش هر کس را به تناسب لایقیش عطا کرده است. اگر کسی توانایی داشته باشد اما دستش کوتاه باشد، باید همانگونه که هست باقی بماند. همچنین، اگر فردی ضعیف و مسکین به قدرت برسد، ممکن است خیانت‌هایی از او سر بزند. در نهایت، به مثال گربه‌ای که اگر قدرت پرواز داشت، تخم گنجشکی را می‌دوزد اشاره می‌کند، که نشان‌دهنده خطرات قدرت در دستان نادرست است.