مثنویات

شمارهٔ ۳۴

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

حرامش باد بدعهد بداندیش

شکم پرکردن از پهلوی درویش

۲

شکم پر زهرمارش بود و کژدم

که راحت خواهد اندر رنج مردم

۳

روا دارد کسی با ناتوان زور؟

کبوتر دانه خواهد هرگز از مور؟

۴

اگر عنقا ز بی‌برگی بمیرد

شکار از چنگ گنجشکان نگیرد

بازگشت به سروده‌های سعدی